Ekspozycja Stara Drukarnia

 

W XIX-wiecznym budynku mieściła się w okresie międzywojennym bursa gimnazjum męskiego. Podczas okupacji Niemcy urządzili w nim drukarnię. Wszystkie prezentowane w lokalu przy ulicy Podrzecznej 2 maszyny i urządzenia trafiły tam w owym okresie. Elektryczna maszyna płaska (widoczna na wprost od wejścia) pracowała wcześniej w prywatnej drukarni Tadeusza Bączkowskiego zlikwidowanej przez hitlerowców w odwecie za współpracę z ruchem oporu.

Ponieważ jednak jej wiek technologiczny jest starszy niż II Rzeczpospolita, można się domyślać, że wcześniej pracowała w drukarni Karola Rybackiego, która działała w Łowiczu w latach: 1882 - 1939. Pozostałe maszyny są jeszcze starsze. Raczej nie pamiętają pierwszej łowickiej drukarni z połowy XVI wieku założonej przez Stanisława Murmeliusa. Celowo zniszczony napis w formie fabrycznego odlewu na ozdobnym zwieńczeniu prasy da się odczytać jako 1852 rok, co widać na zdjęciu.
druk cyfrowy

druk cyfrowy

 

 

Zabytkowe wyposażenie dopełnia nożna perforówka i bigówka (do łamania papieru) oraz nożyce stołowe poruszane ręcznie. Wszystkie pozostawione tu maszyny są sprawne.

Maszyny drukarskie reprezentują technologię typografii, opartą na pojedynczych czcionkach odpowiadających literom alfabetu oraz cyfrom i są ich negatywami. Układa się z nich teks na tacach ściśle wypełnionych czcionką i elementami odpowiadającymi przerwom między literami i wersami. Ta czynność nazywa się składem i jest domeną pracy zecera. Regały (kaszty, kasety drukarskie) z różnymi rodzajami i wielkościami czcionek zajmowały równie duże, jak magazyn papieru, pomieszczenie w dawnej drukarni.

Taca z czcionką jest negatywem tekstu i stanowi matrycę druku. Maszyna drukarska przenosi za pośrednictwem farby drukarskiej tekst z matrycy na kolejne tożsame arkusze papieru. Zapraszamy do zwiedzania stałej ekspozycji i udziału w warsztatach drukarskich, na które należy umówić się telefonicznie. (46 837 37 28)

 

 

 

 

 

druk cyfrowy
main image